Kainat Kıpırdadı

Şimşek kanatlı kuşlar üzerimden geçerken,

Yakamozlarım tek tek kalemi ihya etti.

Huzurun güneşiyle ufuklarım toy kurdu,

İçimde çoğalmıştı adım adım ziyalar.

Kâinat kıpırdadı, umut yığdı kürekler;

Mevsimimin sihriyle gülü yazdı bilekler,

Özümde çığlık attı Mecnun'umun çölleri.

Ellerim arzularla gazelleri seçerken,

Yakamozlarım tek tek âlemi ihya etti.

Kül olan hislerimde cevherler alev kardı,

Titreyen közlerime müjde verdi hülyalar.

Kâinat kıpırdadı, başkalaştı çiçekler;

Mevsimimin sihriyle gülü yazdı bilekler,

Özümde çığlık attı nurlu seher yelleri.

Güneşimin telleri karanlığı biçerken,

Yakamozlarım tek tek meltemi ihya etti.

Tıpkı sarmaşık gibi gönlü yakutlar sardı,

Kalbimi kirlerinden arındırdı Yahyalar.

Kâinat kıpırdadı, sevda yığdı yürekler;

Mevsimimin sihriyle gülü yazdı bilekler,

Aniden şaha kalktı gözlerimin selleri.

Huzur yüklü rıhtımda âb-ı hayat içerken,

Yakamozlarım tek tek son demi ihya etti.

Bütün hüsranlar canda sükût ederek durdu,

Kâbuslara dönmedi gecemdeki rüyalar.

Neşeyle dile vurdu içimdeki dilekler;

Mevsimimin sihriyle gülü yazdı bilekler,

Şimdi aşk tütüyordu asrımın bülbülleri.