Yüreğine Yağmur Düşse Kirpiklerim Islanır

Ben geceleri ağlarım
Karanlık çökünce,
Yıldızlar göğe dizilince,
Yeryüzü ay ışığına gizlenince
Sokaklar ıssızlaşınca
Saksıdaki gülüm yalnızlığa direnmekden vazgeçip boynunu büktüğünde

Ben geceleri ağlarım
En çok kalabalığımın yalnızlığında
O sebeptendir matemim
Kimse bilmez kimse görmez
Sordurmam sebebimi
Anlatamamki..

Sığınırım kendime
Herhangi bir odada istediğim kanepede
Bazen pencere kenarında
Aileler neşe içinde elele geçtiğinde
Derin bir iç çekerim
Denizlere hediye ederim göz yaşlarımı bilmezler

Bazen en sinsi köşede
Mutlak dipsiz kuyularda
Lakin sessiz, hıçkırıksız kendi dehlizimde
Gerçekle hayalin uçurumunda
Belki elimde bir bardak çay demi göz pınarımdan
Belki de kadehde hüzün; soğukluğu ellerimden
Kuytularda saklanır, kaybolurum
Ben kelebekler gibi geceleri ağlarım...
Sen duyup üzülme birtanem
YÜREĞİNE YAĞMUR DÜŞSE BENİM KİRPİKLERİM ISLANIR

Nazlı Tolun