Anne

Vuruldum ben anne,

Sen yokken sahipsiz bir kurşuna…

İzler bırakarak kanadım yıllarca…

Anılar buz tutmuştu yüreğimin çemberinde,

Kar tanesi değiyordu okşadığın saçlarıma…

Hüzün yağıyordu geceme..

Kül oluyor ve savruluyordum,

Şehrin kaldırım taşlarına…

Yarın başladı mı anne?

Sallanan elini indirdin mi yanına?

Yağmurlar taşırdın bakınca gözlerime,

Dudaklarımı kanatırcasına…

Bütün yolların bittiği yerde,

Sana hasretim sahipsiz dileklerimle…

Adımlarımı boşluğa atıyorum,

Ezilmiş karanfillerle ağlıyorum…

Toprak kokar mıydı ellerin anne?

Işıklar sönüyor sensizlikten,

Sesler azalıyor, unutuluyor caddeler,

Seni fısıldıyor zaman en onulmaz yerde…

Yürünmemiş yollarda yıkılıyor yorgun atlar,

Tam göğüsleyecekken ipi, yeniliyorlar…

Sisler evine resmini çiziyorum buğuyla…

Yağmurlar ay düşmüş gözlerime değiyor…

Yalnızlığın kırbaç izi var ruhumun aynasında…

Yıkılmış kentlerim yüreğimde hazan…

Yok olmuş uygarlıkların haritasını çiziyorum…

Şehir vurulmalı yağmurlarla yıkanarak,

Şehir ağlamalı hüznüme…

Gizem dolu fısıltılarla arıyorum seni…

Varsın bitmesin uzasın geleceğe,

Yolumun sonu sana çıkar anne…

Yürümenin alfabesini soruyorlar anne!

Sevda dizelerinden fışkırmış sözcükler…

Yürüyen bir sızı kundaklıyor beynimi,

Yumruğumun ritminde söylenen sözler…

Kuş sürüsü gibi dağılıyor sevenler..

Yıldızlar bahçesinde koşmuyor çocuklar..

Beste yapıyor sensizlik serçelerin dilinde,

Gök ağlıyor gelmeyince her seferinde…

Nerdesin

Nerdesin

Nerdesin ANNE?…

Zekeriya EFİLOĞLU

Dipnot Düştüm Sadece

Beka Yayınları