Leyll 2

Leyll

Yine gece

Yine Karanlık

Tıpkı bır ölüm gibi

Avuçlarımda biriktiriyorum

süzüle süzüle kalan bir anlık zaman var

Oda kayıyor günahkar yureyimden

Ufuklara kendni kaptırmış bır serseriyim

Ve sırtında yükünü kaybetmiş derviş

Leyll

Topraklara karışmuş çocuk umudları besliyorum

Onları gözyaşlarımla sadece suluyorum

Büyüyüp filiz vermesi için saatlerle oynuyorum

Ne bir mezarı var resmin nede bir taşı

Sadece adını tutabılıyorum hafızamda

Oda karmaşık kelimelerle dolu

sahrada susuz bir bedevi gibiyim

Kendimde çocuk ölümlerinin adını yazıyorum

Ölmek için şimdi çok gencim diyorum

Ve yaşamak için çok yaşlıyım