Gözümaydın

güllerin açtığı mevsimde

ağarmadan daha tanyeri

çimlerin üstünde

çiy taneleri

çiy taneleri

tomurcukların misafiri

henüz derya hasır gibi,  uykuda

kurbağalar susmadan daha

bir su kuşunun dalmasından

bir dalgacık uzaklardan

kıyıya uzanmakta

dalgacık haleleri

sımsıkı sarmakta kıyı şeridini

seher yelinden üşümüş, kabarık

yuvasındaki serçenin kanatları

karıncalar bitmemiş rüyalarında, yarı uyanık

kelebeklerin kanatları kapalı,

unutmuş ötmeyi

cırcırböceği

güneşin yakmadığı soluk

dağlardan, ovalara kayarken

sallanır, açmaya üşenmeyen tomurcuk

cemre düşmemiş gibi,

            toprak yeni güne başlarken

doldurur insanın içini

tutkulu yaşama sevinci

kaplar tabiatı sabahın çoskusu

böcekler istilacı bir ordu

meyveye dönüştürmek için her tomurcuğu

toprak cana dönüştürür tohumu

güneş ısıtıverir evreni

tomurcuk açıverir gözlerini

günaydın gün, günaydın doğa

gün başlıyor erdik sabaha, baharda

güzel bir gün başlıyor davranın[1]

balarısı gözünaydın

doldurur içimi

yaşama sevinci

gözüm-aydın.