Olur Bir Duyan

Kaç sırra sur olan kalın duvarlar
Emdim gölgenizi bir cenin gibi
Eserken içimde keskin rüzgarlar
Çıkarım sabaha yine cin gibi

Dudak değdiririm göğün göğsüne
Emdiğim memeden daha keskindir
Çocuk bu; koşar ya anne sesine
İçine çektiği simsiyah kindir

Ne al bilir ne de mordan haberli
Onunkisi bir oyundan ibaret
Döner hanesine elleri kirli
Dışardan yüklenir bir çuval nefret

Gökyüzü bir ayna, güneş bir oyun
Bulutlar koşturkça o da yorulur
Arar özlediği bir sıcak koyun
Bilmez sular çalkanınca durulur

Ne bilsin kaç dağ var dağlar ardınca
Bütün sorularım tükendi sanır
Sorar birgün; neden yaşadım bunca
Ve anlar her duvar bir başka sınır

Arzın ortasına diker bir bayrak
Salındıkça o da salınsın ister
Bitmeyen rüzgarlar gelir yakarak
Daralır duvarlar daha bin beter

Ah bir çıkabilse kendi içinden
Yıkılır duvarlar, yar olur ayan
Akseder yankısı çin'den, maçin'den
Bulunur onuda elbet bir duyan


Hayrettin YAZICI