Gülün Dikeni

GÜLÜN DİKENİ

Kayada kök salan nadide güller

Değmeyin diyordu yenime bile

Yılmadı dayandı, hoyrattı yeller

Eğmeyin diyordu önüme bile

Uçurmuştu rüzgar tohumken onu

Yeşerdiği kovuk olmuştu sonu

Ne düşle açtılar gözlerden uzak

Bilmeden insanı, en büyük tuzak

Razıydı olmaya yabanın gülü

Gelmeyin diyordu yanıma bile

Uzanıp katilce o uzun kolu

Değmeyin diyordu tenime bile

Bırakmadı insan ona yabanı

Oraya da bastı lanet tabanı

Kastı var güzele, insanlık bu ya!

Tırmandı koparttı, sevecek güya!

Cemil YILDIZ

18.01.2012

*** Bakarsınız batar insan yüreğine.

 Dip Not: Bir şiiri 14 kişi okumuş ve şiire 1 yorum eklenmemiş ise, ya şiirde ya da okuyanlarda bir eksik var demektir. Ben şiiri tekrar gözden geçireceğim. Umarım okuyanlar da kendilerini gözden geçirirler. Çünkü şairin gelişimi için gerçekçi yorumlara ihtiyaç vardır. Bu yorumların olumlu olması gibi bir düşüncesi de olmamalıdır. Realist yorumlar sayfama düşene kadar şiir eklemeyeceğimi de belirtir saygılar sunarım.