Kaldırımlar

KALDIRIMLAR

bırak beni kaldırımlar çizsin artık çizgimi

sokaktaki gülün şiddeti ağlamadadır dualarım

zamanı benden çalan hırsız şimdi yargılar beni

hakimiyetin mağlubunda yitik düşlerimde anlarım


bir duman gibi süzülen yıllarım kaçmış bende

gün görmüş yurekler suçlarını seçerken yanarım

kaim kılınmış özgür şarkım acılarım bende deste

ölümü bir nefes gibi içen yüreklerim var sayarım


aşk yolunda düşük direklerim susmaya ahdettim

kaygısında vurulunca tek kurşunda kör gözlerim

meyhane dünya kadehler dolusu yaşamda söz ettim

sarhoş iktidarların eli ecelindeyken gizlendim


bahar kuşu yaralanmış damlarımda kanar hepten

hangi hubeyb ıdamda son sözündeki hangi özlem

yitirilmiş cevherin esrarındadır benim herdem

hatıra kadar kirli hatıra kadar kutsal gözlem


bir abı hayat vardır elbet derinlerin düşlerinde

ötelerin ötesinde bir aşkı beyan vardır bilirim

kaftanı biçilmiş minaresinde solukludur gölgesinde

çığlıkların haddi hesabı sorulur bunu ben bilirim