Sen Gittin 1

Sen gittin

Şarkılar düşüverdi ellerimize kaldı anlamsız

Notalar dağıldı ritimler kayboldu hep sahipsiz

Artık nağmeler acı verir oldu perişandır halimiz

Sen gittin

Mısralar küstü bizlere yanaşmıyor artık

Cümleler cebren yazılıyor aciz kağıtlara

Şiirler senin gitmenle yetim ve öksüz kaldı

Bu yüzden şairler içimizde sadece uyuya kalır

Sen gittin

Güneşi ayı yıldızları mateme bir bir çağırdık

Yasımız bir alev oldu dolaştı hep çehremize

Ne matem belli ne halay yanımız belli oldu

Karıştı hislerimiz tozlaştı duygu atmosferlerimiz

Sen gittin

Yağmur nazlana nzalana yağıyor sadece üzerimize

Bulutlar bakmaya bile tenezül vermiyor yüzümüze

Bahçeler çölleşir, çöller ateşleniyor halimize

Rüzgar sadece acıları getirir olur yüreğimize uzaktan

Sen gittin

Uhuvvet zincirimize pasları düşürdü nifaklar

Katlimize ferman biçene, vekaletimizi törenlerle verdik

Uçurumda durunca arkamızda bızı atanlar çoğaldı

Dost ellerimiz düşman eline dönüşüp ateş tutuşturdu

Sen gittin............. Efendim (a.s)