Geciken Bahara Veda

gece,
peçesini sımsıkı örterken yüzüne,
duyuluyor nasırlı kaldırımlarda
yalnızlığın ayak sesi.
irkilen sokaklar uykusuz.
huzursuz adımlar yaklaşıyor fütursuzca.


düşler
gözlerinde buğu.
bakışı esmer,
kalçaları değirmi
siyah bereli kadın
beliriyor sisler içinde.


geçmişin izi yorgun yüzünde.
gözlerinde biriken bulutlar
avutmuyor kederleri;
karışıyor anılar maziye.


göğüs kafesinde serçe
çaresizce çırpınıp,
bakınıyor köhne hayatına
acıdan büyüyen gözleriyle.


arabesk kuytulardan sızan gölgeler
ardı sıra gelirken,
ıslak caddelerde üşüyor eprimiş hayaller.
sızıyor hasret
sızılar içindeki ömrüne.


gözlerinden süzülen hüzün
birikiyor eteğine…


dökülen yaprakların,
firar eden sevinçlerin ardından,
gecikmiş baharına veda ederek
kayboluyor karanlıklar içinde…



Aslı Aydın