Zamanın Gözleri

masmaviydi
zamanın gözleri
süzülürdü yıldızlar
pırıltılı sularına işveli

günün fesleğen usaresi
sızardı penceremden
serseri rüzgar öperken tenimi
ürperirdim
büyüdükçe büyürdü düşlerim


şarkılar söylerdi koro halinde
dilek ağacına tüneyen isketeler
ıslığında ezgilerle okşarken yüzümü
tatlı bir meltem
zinde gülüşler yeşertirdi mevsim

taze hayaller demlenirdi
gözlerinin kahvesinde
gönlüm aşka
sevgiye secde ederdi

demir atmıştı iklim akdenize
zaman
boyun eğmişti erinçli mevsimlere
gece gözlerine sürme çekmeden önce...