Kardan Adam

İçimdeki ezgilerle indi şehre

Şehir buz gibi yüreğim sıcak

Kucak dolusu hasretim var yine

Suskun gecelerimde yalnızlığım

Kar taneleri ile lapa lapa yağıyorsa

Buz gibi bir kardan adam olmalıydım

Duyarsız yüreksiz bir kardan adam

Oldum da

Kardan adam oldum da

Yüreksiz olamadım

Duyarsız kalamadım

Varsın toprak sıcak olmasın

Varsın güneş doğmasın yüreğime

Zaten güneş doğarsa eriyeceğim

Su olup toprağa karışacak bedenim

Kar gören çocuklar hevesle

Sevgilerini katmışlardı bana

Kar görmeyen çocuklar aşkına

Yaşasaydım biraz daha…

Eridi kardan adam eridim

Eridi sıcacık yüreğim

Bir süpürge vermişlerdi elime

Rüzgâr alıp götürdü

Oysa onunla kötülükleri süpürecektim ben

Erimeden önce

Süpüremedim

Eridim…

Bir şapka takmışlardı başıma

Tüm dünyayı selamlayacaktım onunla

Yağmur aldı götürdü

Selamsız barışsız kaldı dünya

Bir selam veremedim

Eridim…

Bir atkı sarmışlardı boynuma

Yaraları saracaktım onunla

Bir vefasız götürdü

Soğuyup dondu dünya

Vuslata eremedim

Eridim…

Bulutlara gizlenen kar taneleri

Şimdi yüreğime yağıyor

Donuyor kar taneleri keskin ayazda

Tükenmedi umutlar umudum yazda…

Toprak ısınacak

Eriyen bedenim buhar olup yükselecek gökyüzüne

Ve yeni kar taneleri ile yeniden doğacağım

Hiç kardan adam görmeyen çocuklar aşkına

                                         MEHMET FİKRET ÜNALAN