Mostara Beyaz Mendil

MOSTAR’A BEYAZ MENDİL

Neretva uzatmış elini beyazlar içerisinde,

Yüreğimin acısını akıttığım mendilime sahiplenme duygusuyla,

Benim gibi kaç tane tomurcuğu var ki ?

Güneşle aşk yaşamamış…

Karayelle delice sevişmemiş !

Şerbetle ballanmamış…

Ey Mostar aşkı anlat bana !

Yakamozunda dinlediğin serenatları anlat,

Dilberlerin ay simasındaki gölgelerini…

Ayak bileklerine çizdikleri aşk kınalarını…

Yeleklerine motif motif işlenen kan kırmızısı gelincikleri anlat,

Mostar sen aşık oldun mu ?

Sevdiceğin beyaz mendil bağladı mı kalbine ?

Yoksa sadece Neretva’ya basamak mısın ?

Veya Azrail’e mi köprüsün ?

Neden delikanlılar ölüme atlar ?

Gösteri değildir her halde…

Yoksa kan çiçeklerine dönmüş

beyaz mendilleri mi ararlar Neretva’nın kalbinde…

Aramasınlar beni !

Ne “O”nu arasınlar, ne de beni…

Beyaz mendilim mi ?

Baharlarıma saklayacağım,

Tut ki sevgisinin adı konmamış, açmamış bir tomurcuğa saracağım,

Buluşmasın aşıklar senin koynunda,

Ey Sırp caniler !

Bir daha yıkın Mostar’ı !

Sevenler buluşmasın…

Sevdiceğine beyaz mendil vermesin…

Neretva’nın saflığına kan akmasın…

Kan çiçekleri ile sarmasın kalbini…

Aşk olmasın mı ?

Bu alemde hep aşk olmasın mı ?

Ağla Mostar ağla…

Beyaz mendil yakışır sana…

Ali Özdemir

01.02.2012 – 13:12