Güneş Yok Olana Kadar

Aşk sarmışsa göğsünü

Sevdası titretir yüreğini

Bu bambaşka sevgi yakar pişirir adamın ciğerini

Dağ kekiği kokulu,yarimi sarmış besbelli

Hayırsız yollardan,

Geçtim

Yaranın oyulduğu,ateşleri seçtim

Baksana

Kapıldım rüzgarına,

Eşinden sevdiğinden,ayrı kalsam dayanmaz

Rüzgar esti,

Güneş doğdu,

Gölgeler ise eritmedi tenini

Dostları düşman sansan,sevenleri bekletmemeli

Geceleri hayal ise,

Gündüzlerin geleceğini terk etmemeli

Başka zamana kaldı mı dersin,ölen yaprağı büktüm

Onun dizlerin tutmuyor artık

Sökülse de ayaklar

Sevdamızın ateşi,nefesinde bayatlar

Acıyı tadıp da,bağlayamadın

Ruhunu yüreğimde kazırken

Acılar bir bir toprağa gömüldü

Duyulmaz mahşere kadar

Unutulmaz sevgi denen ruhun

Güneş yok olana kadar

Bahattin Tonbul

1.4.2011