Yaşadığım Dünyanın

Dört nisan elli dokuz,yarin doğum günüydü

Kırk dokuz yıl sonunda,onun ölüm günüydü

Aşkımızın üstüne,kara bir örtümüydü

Yaşadığım dünyanın,sanki sonuydu o gün

Çekildi tüm bulutlar,güneş onsuz parlıyor

İçimdeki ateşi,acep kimler harlıyor

Beş ocak cumartesi,yarin gözü karlıyor

Yaşadığım dünyanın,sanki sonuydu o gün

Çok acılar görmüştün,yerin o kadar derin

Çokta saçlar örmüştün,kestiklerim eserin

Bu kanser illetinden,ölüm gerçekten serin

Yaşadığım dünyanın,sanki sonuydu o gün

Özüm durmaz ağlıyor,akar yaşlar gözümden

Sular nasıl çağlıyor,korkum yoktur özünden

Her şarkıda sen varsın,çıkan nağme sözünden

Yaşadığım dünyanın,sanki sonuydu o gün

Nilgün gibi birisi,ne doğmuştur ne doğar

Hasret onun acısı,Bahattin'i o boğar

Allah'ın kanunudur,sınavını o yapar

Yaşadığım dünyanın,sanki sonuydu o gün

Bahattin'im  yok artık,onu bulmam imkansız

Bu yalancı alemde,onsuz her yer mekansız

Koskocaman yüreği,taşıyamam dekansız

Yaşadığım dünyanın,sanki sonuydu o gün

Bahattin Tonbul

4.4.2011