Her Yerde Kar Var

Beyaza uyanmıştı İzmir

Her yerde kar var.

Deniz şaşkın

Şaşırdılar dalgalar.

Karşıyaka'dan kalkan vapurun kaptanı

Varınca iskeleye;

Kornasıyla selamladı Konağı

Güvertesindeki beyaz ile…

Başındaki tepsi beyaz

Gevrekçi şaşkın baktı etrafa.

Bir çocuk haykırıyor

Bakarken pencereden

Anne her yer bembeyaz!

Heyecanla uyanıyor uykusundan annesi

Sanki biraz üşümüş gibi

Hava ayaz.

Parkta yatan bir adam

Üşüyerek kalkıyor bankından…

Açarken gazeteden yorganını

Morarmış dudaklarıyla ağlamaklı

İsyan ediyor kaderine

Allah'ım bu ne?

Minibüsçü öfkeli çalışmıyor arabası.

Gitti bugün ekmek parası.

Çalışsa da zincir gerek.

Gocuğu sırtından kaymış,

Söyleniyor küfrederek…

Zincir olsa ne yazar!

"Hiç zincir takmadım ki ben"

Öf be beyaz nerden çıktın sen?

Bu gün mutlu olmalıydı,

Çocuk, genci, ihtiyarı…

Beyaza boyanmıştı her yer.

Dün sabah şaşkındı İzmir.

Yıllar yılı özlemişti,

Hep özlemle seyretmişti,

Başka şehirlerdeki kar'ı…

"Her yerde kar var

Karda yürümek zor"

Parmak ucuna basarak,

İşe giden insanların

Endişesi var yüzünde.

İncecikten yağan kar'ın…

Birden bire beyazlandı,

Yer gök beyaza boyandı.

Gelinlik giydi ağaçlar,

İki santim karda bile

Yolda kaldı tüm araçlar.

Dün sabah şaşırdı çocuklar

Kim bilir?

Belki bazıları

İlk defa kartopu oynadılar.

Öyle mutluydu ki herkes;

Kış değildi sanki bahar…

Gevrekçiyle, yoksul adam

Bu baharın dışındalar.

Ya martılar…

Ya martılar…

Kar'da yabancıladı bizi

Görmemişti hiç bu şehri…

Çok da fazla kalamadı

Kısa sürede eridi.

Kursağımızdaydı heves

Karla aldığımız nefes…

Bir plak dönüyor şimdi eskilerden

Bembeyazlıkta yüreğime esen

Her yerde kar var;

"Salvatore Adomo"

Eriyip gitmeden önce

Bu beyazı gördün mü?

Çalan eski şarkıyı,

Sen de duydun mu ey yar?

Yüreğin titreyerek

Kar gibi eriyerek,

Salvatore Adomo'yu

Sen de andın mı ey yar?

                          MEHMET FİKRET ÜNALAN