Resimdeki Tırnak İzlerim

RESİMDEKİ TIRNAK İZLERİM

 

 

Önce,

Beyin kıvrımlarıma düştü söylemler

Neydi bu yapılan eylemler

Ardından şiddetli bir şamar, usumda patlayan

Kavram kargaşası, yok mu ispatlayan?

 

Düşündüm, düşlerim sanık

Düşümdeki resmin bir ucu yanık

Diğer ucu?

Diğer ucu ise açık,

yürü yürüyebildiğince

ister uçuk, ister kaçık

 

Şaşırdım sonra,

Ya ben farklı algılıyordum içinde bulunduğum resmi

Ya da! göremiyorum akseden cismi

 

Aslında her düşünce kıvrımım buldu bir sanık

Çıkartmak istedim dışarı, lakin;

kesti sesimi uyanık.

 

Ne çokmuş meğer sahte kabadayılar

Bu yüzden güçlü olurmuş

Kalabalıklaşınca ayılar

 

Alkış mı?

Gırla yine

Hani bildiğiniz gibi

Hâşâ peygamber gelse;

bu kadar olmaz cinsinden

Gör denen fotoğraf bu

İçinde değilsindir şansından

 

İşte böyle

Köşemde izlerken tabloyu

“Garip” dedim

“Ne acayip kamuoyu”

Ülkem ayrışımda

Düşler mısır çarşısı

Anamın gözyaşı akar

Açlık, işsizlik ocaklar yıkar

Resimdekiler ahmakça bakar

 

Kasılırken beynimdeki resim

Tırnaklarımda hissettim acıyı

Geçmez bilirim ağrılarım,

Lakin, eksilmiyor yürek sağrılarım.

 

Yapma yürek

Yapma bunu

Çıkartır mı bu düşüş kirini arap sabunu?

“İşte perhiz, İşte lahana turşusu”

“Nasıl düzelecek düşlerin mısır çarşısı”

Derken inceden bir sızı

Bu sızı;

Haykırırken sessizliğin derin sancısı

 

Düşüncelerim vursa da usuma

Kifayetsiz kaldı söz,

Yandı ateşim,

Yandı köz

Yanar mı dersiniz?

Vallahi yandı toz

 

Sundum size de sızlarsa yüreğiniz

Acımın resmi şiirde,

Kanıyordu her sözcük

Kanıyordu hece hece

 

Dünden bana kalan

Yanan közlerimin artık tozları

Bir de,

Çizdiğim resimdeki

çaresizliğin tırnak izleri

 

 

Cemil YILDIZ