Hayallerimin Darağacında

Hayallerimin darağacında
Tek ayaklı bir tabure ayakaltımda
Ha düştüm, ha düşeceğim diye beklemiyorum bile
Sonu belli nasılsa…
Hani derler ya tek kişilik bir oyundur hayat
Ve kendi sahnende ölürsün tek başına
Doğruymuş
Asıla, asıla,
Öle, öle öğrendim demek isterdim…
Diyemiyorum
Hala diyemiyorum…
Sanki söz almışım da
Sanki söz vermiş de birileri
Sanki aldatılmışım da
O yüzden anlatıyormuşum bütün bunları
Yok, yok…
Ne söz veren var
Ne aldatan
Hayalimin darağacında
Son nefeslerimde gördüğüm
Halüsinasyonlar anlattıklarım
Gerçeğim hiç olmadı
Söz verenim, bekleyenim
Ya da bekle diyenim
Olmadı...
Kuyruklu yalanlarım bunlar
Benden öte kimseye söylemediğim
Bağıra, bağıra
Çığlıklarımın,
Haykıra, haykıra
Nefretlerimin,
Dünya ile son bağımın üzerinde yazılı,
Boynumdaki fermanım bunlar
Beyaz'ın üstüne,
Beyaz'a
Kara kalemle…


Esenlikle ve sevgiyle... Melekler öpsün yüreğinizden...

DİLA EMRAL AYDIN