Ne Anlarsın Ki Sevgiden

Gecenin el ayak çektiği şu saatlerde,

Kulağımda bir hüzün şarkısı,

Yalnızlığımla ben aralıyoruz gecenin perdesini

Gözlerimizden yağmur bulutları iniyor

Sonra kırıyoruz iki lafın belini.

Yüzümüz düşmüyor üzülmüyoruz,

Terk edilişimize.

Mutluyuz böyle elimizden geldiğince.

Örtüyoruz ayaz da kalan yüreğimizin üstünü,

Oradan buradan derken,nasılda geçiyor zaman

Ömrümüz bitip tükenmeyen hazan mevsimi.

Bu sabah da  gün ışığı usulca

Nazlanarak odama girecek,

Yinede değişmeyecek bana ait hiçbir şey

Ben dünya dan

Dünya ben den  bir haber

Yaşıyoruz işte,keyfe keder.

Bir de yeni sevgili bulmuşsun dediler,

Demek öyle hadi hayırlısı.

Biri gelir  gider biri,

Bu ilk değil ki.

Hiç imkansız olanı sevdin  mi?

Oysa benim için imkansızdın,sen

Ben kadar karamıydı gözlerin?

Ölümüne sevmesini.

Karşılıksız sevginin boğazında düğümlenmesini,

Bilir misin?

Ne anlarsın ki  sevgiden?

Ben yürek mahkumu,

Sen sevgi  yoksunu

Çekiyorum ellerimi ellerinden.

Olduğun yerde kal!

Yüreğimi alıp gidiyorum senden…

Gamze YAĞMUR

28.01.2012