Son Tren

Avuçlarımı sıkıca kapatmıştım,

Unutmuşum;

Ellerimin içinde ellerinin olmayışını

Parmaklarımın arasında,

Sıcak sevgi kırıntılarını aradım,

Mutluluktan artan.

Bir yumruk yaptım…

Sıkıca yakaladığıma inandığım her şeyi

Hayal dünyamda harmanladım.

Üşümüştü ellerim

Parmaklarım kaskatı kesilmiş

Kalmamış sıcaklığı sevginin,

Seraplar buz kesmiş…

Kırık cam parçası gibi görünüyor silüetin

Oysa; ressamın tablosundaki harika bir eser gibi

Yedi renkte çizilmiştin.

Bu kaçıncı son tren?

Zaman mefhumu yok olmuş

Hangi istasyonda senli tarihlerdeyim?

Son hatırladığım elimde tahta bavul,

Senle uzaklara,

Bilinmeyen yerlere  gidiyoruz

Hedef ebediyet ülkesi ve son sefer.

Yerimiz ayrılmıştı

Geç kalmamıştık oysa senle

Kıl payı da olsa yakaladık diyordum mutluluğu

Buralar ıssız ve  bom boş

Ne yolcu var,

Ne yol eden,

Ne gelen var

Ne giden…

Sıkı tut ellerimi! bu artık

Hayatımızdaki son tren

Gamze  YAĞMUR.

27.02.2012