Salasını Duydum Aşkımızın

Nasıl acır insanın içi

Sessiz sessiz mırıldanışlarda

Nasıl susulur

Nasıl ölünür

Sessiz sessiz ağlanır
İki bedenin yan yana

Yalnız kaldığı zamanlarda

Başlar öne eğiktir

Etrafta çamaşırları toplayan kadınlar

Tek ses var bize ait

Ayakkabılarımızdan çıkan sesler

Birlikte yürüdüğümüz yolun
Adımları var,

Toprağına bastığımız yolun

Başından sonuna

Ayak izlerimiz var

Sessiz, sensiz, bensiz

Kimsesiz…

Ne çamaşır toplayan kadın bilir
Ne de sen bilirsin

O buz gibi havada

Nasıl üşüdüğümü

Nasıl öldüğümü

Nasıl acır insanın içi

Sessiz sessiz mırıldanışlarda

Öyle muhteşem bir ölümdü ki

Yaşarken gördüm cenazemi

Sen yanımdaydın

Muhtemelen sen de ölmüştün

Ve ben de senin yanındaydım

Cenazene gelmiştim.

Yolumuzun sonu birlikte bitecekti

Ebediyete gidiyorduk

Tek kelime etmeden

Ruhen konuşuyorduk oysa

Yanımızdan geçen kedilere
Beraber bakabiliyorduk

Gözler anlatıyordu derdini

Göz yaşları içimize akıyordu

Etrafta feryat figan eden yoktu

Biz yaşarken ölmüştük çünkü

Kimse bilmez

Anlamaz

Duymaz

Bilemezdi.

Biz öyle muhteşem ölmüştük ki

Yaşarken gördük cenazemizi

Tabutlarımızı biz taşıdık

Yan yanaydık

Yürüyorduk

Susmuştuk

Salasını duydum aşkımızın

Ölmüştük…