Bu Sıralar

mor umutlarımda her şey salkım saçak

acım ne kadar belli oysa fotoğraf karelerinde...

uzun sessizlikleri soluyor yürek

küçük küçük düşerken kan kendinden geçip,

benden geçmemeye dirençli damar içlerinde.

hayata savaşmış gibi bakıp,

nerede, kimi vuracağımı bilememişlikten,

tek suçlu sonuçta benim işte

tümünün mağlubu her antlaşmada...

bir eksilir bir ölürüm,

gidersen git!

kal demeleri zaten sevemedim ben...

yanlış yapıyorsun

hüzün denizlerinde beni seyredip,

gün sadece bugünmüş gibi

yeniden tarihlendirirken zamanı.

ki,

kısacık Şubat'tan bugüne, Mart'a,

bak o günün çiçekleri kuruyup vazoda

çekyat altlarında, kutusunda hala pırlanta.

aklıma bile gelmiyor çıkarıp vermek,

sen acıları böyle dilimleyip

zorla yuttururken ikimize de bir mağrur başkaldırıyı,

sen,

sen diyerek..!

// bu sıralar uyku haram,

say say bitmiyor martılar...//

bir masa başında akşamlara dek kaç yüze baktığımı bilsen anlardın

oyunun kurallarının nasıl konulup,

nasıl geçilebildiğini sıvıdan katılara ama,

hala ateş üflüyorken

hep sıvı da kalmama bir parça da sebep,

sensin elbet...

// bu sıralar çokça kedim olsa da

derli toplu bir şiirim bile yok!

ben geldim demeyen ilhama küstüm...//