Hüznümün Hüsranı

        Hüznümün hüsranı

        Hüznümün hüsranıdır dilimde saklı tuttuğum benim

        Üzletimden yana bir hayal birike durur da durur

        Zifiri koku yayılmıştır ve ben köhne dengindeyim

        Nasılı niçini ve ne zamanı kovalarken dilimde ben

        Ülfetim yokluk çırpısında yalnızlık oyunundayım

        Meylimde suskunluk olsa da gözlerim uzaklara durur

        Üçleşmiş hali artık hepten terk ediyorum ben

        Nam olmuş sa sesime gam dolmuştur artık hissime

        ------------------

        Hülya derin oynar hayat çarpık yürür sevinçlerde

        Ufkunu kaybetmiş köleler hengamelerde susar hep

        Sancı ile acıyı sonradan öğrenen çocuk başka temahtır

        Rahatsızlanınca başı kayıp olurda biter yüreği

        Ad silinmiş söz kayıp ve vedaya ritim bağlamıştır

        Ne fatihaları istemiştir ne de yasini diline sürmüştür

        Issız ca kendini hayat ile zehirleyip asi kesilmiştir