Hep Yek

Ah ile vah ile dünya karardı

Baş koydu uğruna umutlar vardı

Ağlanacak halde gülmeyi seçti…

Her günü bir başka garip bir işti

Bet beniz sarardı sebebi vardı

Varını, yoğunu yâd eller aldı

Ziyanı zararı kendine biçti…

Güneşin ışığı hep teğet geçti

Yüreği yanarken ateşi hardı

Âlemi sırtladı ortada kaldı

Onun ki hep yekti âlemin şeşti…

Gül verirdi gönlü sürümü beşti

Ama hep kaybetti hileli zardı

Her zulmün sonunda rengi hep nardı

Aşka da yenildi çileli eşti…

Mevla'dan istedi kendinden geçti

Umudu sadece dualardaydı

Bir gün olur diye günleri saydı

Hiç bükülmedi doğruyu seçti…

Yatmadı ömrünce gözleri şişti

Yakardı yakardı yine yakardı

Allah'ın bilinen hikmeti vardı

Dört kolluya bindi iş işten geçti…

Doğarken hep yekti yine hep yekti

Ömrünce bilmedi hileli zarı

Bir tek dürüstlüktü kârı zararı

Şu fani dünyada hep çile çekti…

Ağlayarak geldi bir ömür bitti

Sırtında taşıyan dostları vardı

Çıplaktı doğarken yine çıplaktı

Görüp acıyanlar bir kefen biçti…

                                                  MEHMET FİKRET ÜNALAN