Unuttuk

Bir düş gördüm ayakta arşa çıktı elemim

Sanki siyah çalmışlar yanar durur alemim

Bunu yazmak istedim isyan etti kalemim

Taşırken yemin içtik lakin sonra unuttuk.

İlkbahar, yaz, sonbahar, kışı ileri attık

Uzatıp ayakları emin edayla yattık

Örtülen ak yorganı bitli diyerek sattık

Yakıp yıkılır her yan bak şimdi hapı yuttuk.

Mefkure bitiverdi basit şeyler bilindi

Yakaladık suçluyu hata tümden dilindi

Çin seddinin hayali zihinlerden silindi

Halbuki milyonların beklediği umuttuk.

İlmiyle rehber olan Ceddinden vaz geçtiler

Ukbaya lider diye yabancıyı seçtiler

Tarihle bağımızı bir orakla biçtiler

Koca kara çadırla tüm dünyaya konuttuk.

Etekle bu sakala neden niçin takıldık?

Herkes aya giderken kıyafete çakıldık

Uyanalım dedikçe itilerek kakıldık

Yanlış resme küserek bir köşede somurttuk.

Duy beni aziz Millet kavgalar çare değil

Yenip yutulmak için istenen pare değil

Sahte gülen dostlarda muhabbet yare değil

Görülene susarak gerçek halkı uyuttuk.

"Kimse güzel yoğurdun yere dökerek sermez"

Bostanını ekmeden sebzeyle meyve dermez

Gaflet sona giderse nedamet fayda vermez

Bizler Çanakkalede önemli bir Uhuttuk.

Akifimiz başına Kâbe dikti taş diye

Sarıkamış dağları ağlıyor üst baş diye

Karadeniz figanda Asker suda yaş diye

Sana beyt ul mamur var batına onu tuttuk.

11.04.2012

Ahmet Çelik

Ceyhan