Çok Yaşa Ölüm

"İdam sehpasında hapşuran mahkuma;

'Çok yaşa' demek gidiydi ölüm…!

Ağıt!

Ağıt!

Ölüm;

Tüm iyi niyetlerin düğünü

Erken düşen gazellere telaş

Alıp başını gitmek bazen

En umarsız nefeslere

Can içinde can içre

Çekilmek sona

Umarsız…

Oysa!

Yüzmek vardı derelerinde

Avucunda sevda yüklü kuşlarla

İki rekât aralığında sürüklemek

Tuzsuz ve tensiz ölüm yollarını

"Ayakları ıslanırken bir sevdanın

Yanmak gibi simurg küllerinde…"

Ve gül yanaklı çocukların

Şirin telaşları yürekleri dolduran

Bir taş fırlatmak avuç ayalarından

Tüm olmamış hamlıklara…

Dikilmek;

Kanat!

Kanat!

"Teleğinden düşürmekti

Umudu tüm yarınsızlara"

Son kez!

Cepdeki ahududu reçeline

Parmak banmak gibidir ölüm

Hiç bitmesini istemez insan

Yazmak;

Ardına sinen kara trenlerin

Solungaçlarında bir türküye

Tutunmaktır…

Kendin olmaktır

İdama giderken bile

Özgür düşünmektir…

İşte sevdiğim;

Sana biçilen rolün evresinde

Yakınlaşırken uzaklaşmaktır

"Sinerken damarlara bir kurşun…"