Nisan Ayına Mektup

Zamanın boşaltmasın hüzün yüklü yağmurlar,

Bağlarında eksiltme ıpılık meltemleri.

Pişmanlık tohumları atılmasın tarlama,

Güneş gören buğdaylar Mayıs'ta süzülmesin.

Üzerinden gitmesin umudun filizleri,

Nefes alsın güllerim, neşe yığsın bülbüller.

Âşıkların sesiyle maksat bulsun harmanım,

Ey benim Nisan ayım, bana faziletler yık!

Mehtap doğsun döşüne, gönle marifetler yak!

Seherlerin koynuna bulaşmasın çamurlar,

Şafaklarla birlikte getirme matemleri.

Mersiyeler yükleme umut yüklü sılama,

Kamberlerin ahıyla Arzular çizilmesin.

Gül yolları der bana, derleme dehlizleri,

Bahar yanan bahçeme meyletmesin müşküller.

Ufka bakarken akşam, şaha kalksın dermanım,

Ey benim Nisan ayım, bana faziletler yık!

Mehtap doğsun döşüne, gönle marifetler yak!

Yerle yeksan olmasın kalbimdeki nur surlar,

Özüme deprem serip yağdırma sitemleri.

Kuraklık dinsin artık, dert girmesin yaylama,

Hislerime hüsranla kaygılar dizilmesin.

Yok edilsin bağımda karanlığın izleri,

Bahçemin etrafında ıtır saçsın sümbüller.

Hüzzamları örmesin hicran yüklü kemanım,

Ey benim Nisan ayım, bana faziletler yık!

Mehtap doğsun döşüne, gönle marifetler yak!

Zamanının ağına yanaşsa da kusurlar,

Hasret şarkısı örüp ağlatma kalemleri.

Mecnun'un ıstırabı yanaşmasın Leyla'ma,

Rıhtımın dibeğinde sevdalar ezilmesin.

Yapma sık sık simsiyah, titreyen denizleri,

Hüsranın tuzağıyla yarılmasın gönüller.

Ceylanlar yok etmesin zümrüt yüklü ormanım,

Ey benim Nisan ayım, bana faziletler yık!

Mehtap doğsun döşüne, gönle marifetler yak!