İlkbaharın Raksı

Gül, bülbüle verirken bir ilkbahar busesi,

Dilimde çoğalmasın hicranın hadisesi.

Sehere zerk edeyim meltem rüzgârlarını,

İrinler dağlatmasın gözün pınarlarını.

Bahçelerim kapatsın zamanın vahşetini,

Bağbanların arttırsın aşkın hararetini.

Hevesleri yıkmasın esmer yüklü dudaklar,

Devamlı hüsranlarla süzülmesin leylaklar.

Keremlerim yüklesin gönle tek tek serenat,

Hicran telleri kopup Aslı'ma gelsin vuslat.

Bahçemde dolaşsınlar sevda kahramanları,

Mahmur gözler getirsin bağrıma ceylanları.

Kınalı eller yine türkülerimi yaksın,

Anadolu'mda yaylalar felaketleri yıksın.

Hevesleri yıkmasın esmer yüklü dudaklar,

Çoğalan hüzünlerle bozulmasın zambaklar.

İlkyazların neşesi yer bulsun etrafımda,

Kör dumanlarım değil, nurlar olsun safımda.

Cenge giden hislerim ovamı çöl yapmasın,

Yolumdaki tümsekler gözümü göl yapmasın!

Pişmanlık nağmeleri tutuşmasın dilimde,

İblisin ayak sesi olmasın menzilimde.

Hevesleri yıkmasın esmer yüklü dudaklar,

Her an kalp sancısıyla tütmesin suzinaklar.

Baharın raks edişi başkalaşsın bu sabah,

Bana elest göndersin neylerimdeki segâh.

Bahçemin şahlanışı gönlümü Mecnun etsin,

Can denilen kafeste artık Leylalar tütsün!

Bitsin şimdi bağımda katranın saltanatı,

Şirinlerin özüne getirsinler Ferhat'ı!

Hevesleri yıkmasın esmer yüklü dudaklar,

Her şafak söküşünde nuru duysun kulaklar.

Rintlerin ölümüne meydan vermesin bağban,

Bağımda yaşanmasın hüsran üstüne hüsran!

Sazlarım kor vermesin gönlümün mehtabına,

Bitimsiz ağıtları dökmesin mızrabına.

Yine şahlansın bağda Nedimlerin lalesi,

Bozulsun artık hızla yüreğimin çilesi.

Hevesleri yıkmasın esmer yüklü dudaklar,

Kahır yağmurlarıyla ıslanmasın yanaklar.

Bitsin karanlık faslım, günü örsün ziyalar,

Sürekli çığlıklarla titremesin deryalar.

Bahçemdeki rintlerim yine örsün hicazlar,

Ateşimin üstüne yaklaşmasın poyrazlar.

Hayal haneme girsin zümrüt gözlü yakutlar,

Her an eyvah kusarak kararmasın umutlar.

Hevesleri yıkmasın esmer yüklü dudaklar,

Zebani'nin izini sürdürmesin ayaklar…