Ölümün İntiharı

Sen düştün yüreğime
Bir damla şebnem gibi
Gözlerimde nemin
Diriltti ölüme yatan gönlümü
Bir müzik nağmesidir
Aşk denilen lav
Hatırlandıkça yüreği yakan
Ve oturmuş seni düşlüyorum
Hayatın atardamarlarında
Sen çıkıyorsun karşıma
Seherde esen rüzgarda
Bir şiir dinletisi gibi
Dökülüyorsun
Bir bir dudaklarıma
Güneşin yüzüdür tan yerinde
Seni bana yansıtan gizem
İşte göz pınarlarımda ab-ı hayat
Sana adıyorum ey Şeyda
Elimden tut ne olursun
Sıcaklığını hissedeyim damarlarımda
Ölümün intiharıdır bahar
Aşkının sonsuzluğuna güfte