Ömrüm

Doğduğum da başladı, yolculuğun dönüşü

Ne bir an yavaşladı, ne oldu "u" dönüşü

Doğum, yaşam ve ölüm, yok geriye dönüşü

Zannetme ki dünyada rahat yaşar, ölürüm

Ah çeker yanar içim, vay ki bana vay ömrüm..

Kainatta sen nesin, söyle yerin nerdedir

Gerçek seni gizleyen, gözündeki perdedir

Koskocaman bu dünya gerçeğinde zerredir

Gökyüzüne bakınca, onca yıldız görürüm

Ah çeker yanar içim, say ki bana say ömrüm..

Bir avuçluk toprakta, görürsün sonsuz yaşam

Birlikte devam buldu, "bir" le başladı yaşam

Bir Mevla'yı tanıdı, "O" n da buldu ihtişam

İman ettikçe Rabbe dedim kurban olurum

Ah çeker dolar içim, "Hay" ki bana "Hay" ömrüm..

Hızla akan zamana, mümkün değil yetişmek

Ne yerinde an durur, ne mümkündür döndürmek

Esas kaynağa varıp, derya olup birleşmek

İçim taşıyor sanki çağlarken köpürürüm

Ah çeker coşar içim, çay ki bana çay ömrüm..

Nerde nasıl bitecek, sonlanacak bilinmez

Bahta kazınan yazı, ömür bitse silinmez

Gidilecek son nokta, ha deyince gidilmez

Yolculuk başladı da, sona gidiyor günüm

Ah çeker sıkar içim, pay ki bana pay ömrüm..

Her şey sonlu bitecek, umursamasa kimse

Bir mizan kurulacak, herkes fark edip bilse

Kalmayacak kıyıda kenarlarda hiç kimse

Nasıl geçer bilinmez, bundan sonraki ömrüm

Ah döker yanar içim, vay ki bana vay ömrüm..

Kabirde yatmak için yapılan telaşeler

Bir kefen kapmak için, dökülen şelaleler

Her bir nefis tadacak, bitince iaşeler

Musallanın üstünde, sergilenir her günüm

Ah çeker sorar içim, vay ki bana vay ömrüm..

31.01.2008

Necati ŞİMŞEK

Ankara