Gönül - 3

İstemem aşkını !  derken bülbüle

Zülfünü sallayıp naz ediyor  gül,

Kaderine küsüp sessiz ağlıyor

Bir çamın dalında biçare bülbül.

Sonundan habersiz, koku saçıyor,

Bülbülün aşkından her dem kaçıyor,

Cefanın içinden cefa seçiyor,

Verdiği azaptan  haz duyuyor gül.

Ne bülbüle acır, ne güle kızar

O da sevgiliden bitap ve bizar,

Dünya yıkılsa acep ne yazar?

Feleğe kahretmiş susuyor gönül.