Mayası Sızgın Oğulsuz Arı

Günlerin kavruğu yiğit güneşi

Hallaç pamuğuna işledi devran

Soysuzun namerdi yitenin üleşi

Kıyamet mülküne erişti kervan

Sızılar yaralar derinde cevri

Çekilir bir zaman ölü ağıtlar

Umut mayasına işlemez fevri

Şiire tutuşur beyaz kağıtlar

Nesini söylesem oram sızlıyor

Tuzlama yaralar kabuk bağladı

Türküye yarenlik dilim sazlıyor

Çıkmayan nefesim gülü dağladı

Ahtım olmayasın bahtın olurum

Çerağın gözünde hardan ateşte

Yalnızlık tasında sevda bulurum

Ellerim toprakta yüzüm güneşte

Dilime pelesenk olsa insanlık

Sözümü sakınmam derin kuyuda

Cennet bağlarıyla dolsa insanlık

Şimdi ninnilerde derin uykuda

Arzuhalim kaldı Veysel sözünde

Oğulsuz arıdan maya sızdırdı

Mahsuni kelamı bitmez sazında

Nice kalemlere mamudo yazdırdı