Usulca Sarmalayış

Bir akşam vakti yanına geldiğimde
Kapını usulcacık açıversen ah bana
Bütün yollara inat seni ilk gördüğümde
Bil ki tüm renklerimle akarım yalnız sana

Seninle öyle çok şey ışır ki bu bedende
Varlığım alev gülüşünle kavuşur manasına
Umudunla titremiş şu yorgun ellerim de
Ateşi müjdeleyen busende bulur deva

İzin ver de gireyim o hülyalı dünyana
Ay ışığı süzülsün güldürdüğün bahçeden
Bin yıl süren rüyayı yaşattığımız ân'da
Bizimle beraberdir hakikati bahşeden

Yan yana oturalım ıtır kokan sedirde
Sevincin gözyaşları biriksin nehrimizde
Biz sükûtla coştukça ay ve güneş el ele
Taşırlar ufkumuzda tükenmeyen bir hâle

Bil ki tüm renklerimle akarım yalnız sana
Bütün yıllara inat sen kaplanmış göğümde
O gecenin düşünde yanına geldiğimde
Bir kapı aralarız biz sarılan sabaha

Yegâh Elif (R)