Leyla Diye Yanan

Sevdalar tütmüyor, ellerim yetim,

Leyla diye yanan gözler kalmadı.

Meclisimde artık gülmüyor taksim,

Leyla diye yanan sözler kalmadı.

Şakıyan bülbüller derbeder oldu,

Mahirin elinde makamlar soldu,

Âşıklar hoyratça dermanı yoldu,

Leyla diye yanan yüzler kalmadı.

Bir türlü tutuşmaz aşkın ateşi,

Saadet sermiyor umut güneşi,

Her an ağlar durur bağın serkeşi,

Leyla diye yanan közler kalmadı.

Rıhtımda kürekler isyana sapar,

Aydınlanan eller hüsrana tapar,

Güllerim kâbusu sevgili yapar,

Leyla diye yanan izler kalmadı.

Pervane kaygıyla örer menzili,

Sükût eder sık sık, yığmaz kor dili,

Titrek kalemiyle sarsar sahili,

Leyla diye yanan dizler kalmadı.