Sus Ol Söz Ol Sen Sen Ol

Niyetsiz bir akşam arifesi,
Topallıyor anıları…
Kör gözlerin rüyaları,
Güneşsiz sabahların,
Kuytu düşlerin,
Rüzgârsız yelkenlerin yarınları,
Yüreği savaş çocukları…

Sağır diller,
Taştan evler,
Kardan adamlar,
Kömür karası gözleriyle,
Beyaz ve siyahın arasında,
Turuncu umutlar,
Sana ne anlatabilir ki!
Tercümanı ol da söyle!

Sararan elleri,
Kalbi gibi,
Sigaranın yalnızlığı,
Külün feryadı,
Aynı sahne,
Aynı rol,
Her şey aynı…
Sus ol!
Ara bırakmadan hayata,
Söz ol!

Kırılan dallar,
Kopan yapraklar,
Sarının hüznü,
Ayrılık kokar.
Sarmaş dolaş,
Karışır duygular,
Sürgün sürülür,
Kesilir kökünden,
Tomurcuk olur…
Başka diyarlara,
Öteki olur…
Sen ol!
Sahipsiz sahibe,
Sen sen ol!

25.12.2008
07.20
İZMİT ( BİR DOĞUMUN GÜNÜ HAYATA )