Karanlıklarım Var

Mavi gök altında hapis yedi renk
En koyu cümbüşünde gülümser toprak.

Kaldırımlarında ayak izlerim,
Ölü şehirlerin uykusunda baygınlığım var.
Dinmeyecek gibi yalnızlığım,
Bu naçar başıboşluğumda
Buz kesen karanlıklarım var.

Gün ışığında kamaşmadı ki hiç gözlerim
Gökyüzüm hep siyahtır benim.
Maviye çalar ruh rengim
Gecenin siyahında kaybolmuş yalnızlığım,
Yedi rengi boğan karanlıklarım var.

Umarsız yaşamların sırtına yüklenen,
İhtiyar yılların solgun baharlarında
Boy veren bir başak mıydı yalnızlık?
Ömür tiktaklarının çirkin yüzünde maske
Harami bakışlı olmuş zaman.

Gölgesi penceremde gezinen
Bakışları öldüren karanlıklarım var.



Not: Çok değerli bir kalemle ortak çalışmamızdır.
Ayşe duran.