Rana Kadar Aşk

Ben

Sırtında tonlarca ağırlık

ve

aşk   yoksunu  bitap..

Lahit mezarlıklarda haykırışlar

"Dön sevgili!"

Rana bir kız çocuğu

ellerinde  demet güller

ve

senler

Inıldar korkudan 

ne amorti vurur bahtına ne de ıskonto

Briketler çatlar hasetinden

kahrolur

ve 

ben asosyal

Nedime mi kaybettim anne!

 Oyuncaklarımda acı sos

Yürütemediğim ne varsa şimdi sel peşinde

Zambaklara hasret gönül

 soğansı bitkiler kokar

 ve

sev

Katılaştıkça uçuruma doğru gider

 hadi yakala gün/eş'i !

Rast gele mutluluk

 ne göz yaşı dök arkamdan ne de bir damla kan

Sızlar şimdi yüreğim, tek teli kalmış arp ve haç!

-Kaç kaçabildiğin kadar, ya da gel yerin hazır burada- 

*

*

*

Sevinçli 

Not : İsteyen bir de sondan başa okusun....