Yabancı

Yazlarımın döşüne zemheriler oturmuş,

Cana derman süzmüyor, şimdi mevsim yabancı.

Bağbanım çaresizce kahır faslını kurmuş,

Bağım katran büzmüyor, şimdi iklim yabancı.

Hızlıca çoğalıyor dillerdeki vesvese,

Meclisin ağlarında kapanmıyor hadise,

Yavaş yavaş kurudu güllerimdeki buse,

Mahir ceylan dizmiyor, şimdi taksim yabancı.

Cevahirler kaygıyla topluyor hasadını,

Aşkla yakalamıyor son gelen fırsatını,

Dudaklara getirmez yüreğin maksadını,

Canlar meydan düzmüyor, şimdi takvim yabancı.

Bozdurulan şehrimde doğrular yanlış oldu,

Mızrap saza küsünce bütün âşıklar soldu,

Bülbüllerim yanınca gönlüme hicran doldu,

Meclis fettan ezmiyor, şimdi hâkim yabancı.

Şairlerin elinde yetim kaldı güfteler,

Bitimsiz sevdaları dayatmıyor öteler,

Devasız kalmışım ben, yazılmaz reçeteler,

Gönlüm şeytan çizmiyor, şimdi hekim yabancı.

Pervane endişeyle yığar hercaileri,

Veysellerden getirmez yangın semaileri,

Laleler kararınca bozdu mesnevileri,

Âlem figan çözmüyor, şimdi Nedim yabancı.

NOT: Yukarıdaki şiirim üç ayaklı yazılmıştır. Bilgilerinize. Ömer Öner

1.  Derman/katran/ceylan/meydan/fettan/şeytan/figan

3.  Mevsim/iklim/taksim/takvim/hâkim/hekim/Nedim