Vampir Kitabesi

 

 

 

 

 

Bir kadın

Yağmura ağladığında
Kurak bir iklime ağladığını bilmezsiniz

Seni seviyorum dediğinde
Sevdiğini bimediğiniz gibi

Ya saçlarına rüzgarın
Ya da ellerine göğün
Belki de mavi eteğinin
Üsüne dökülen çocuk yüzü

Belki de camdan bakarken birden bire
Uçtuğunu hayallerinin


İhtimal ne özlediği
Ne beklediğidir
Kapıdan içreri girecek olan
Ama mecburen
Kader bu ya


Bildiği bütün öznesiz düşlerini
Zarfa koyarak
Eksilterek yüzünü
Soyuncak bir ağıt gibi
Girecek yine de koynuna
O vampir kitabesinin...


Başka bir çoğul içindir

Ödeşme yani

Alamadığı her şeye
Verdiği her şey


En çok tuzdur kesintisiz
Erimiş  acı suda, ağlama türevi

Bu yüzden donmaz yüzü

Bir aynanın öksesine düşse de
Oğlu evlenmiştir el kızıyla

Saçları süpürgedir hep


Sonra bir şiire
Şairinin adını unutup
Eski bir defterde

Bırakıp kalktığını masada

Bir mum
Bir kadeh
Bir intihar taslağı

Asarlar bir ömür yalnızlığı
Kirpiklerine

Sonra bir gün güz gelir

Bir kadın en çok
Ne istemediğini bilir

...





Cumali Çorbacı