27 Temmuz

Sürmeyi çekince gece gözüne

Adını koydu gerçeğin

Karanlık saçlarına dolunay büyüsü

Akdeniz, nemini bıraktı gözlerine

Bir yayla büyüsünde

Tütsülenen iksirdi belki yaşama tutkusu

Eşsiz bir bakışta

Yaşama kurulmuş bir saat gibi

Devridaim hareketlerin bunaltısı belki yaz güneşi

Her şeyde bir boşluk bırakıyor zaman

Aralayınca kapısından sızan loşluk

Oysa kaba etlerini yolmadım daha

Buğday başakları gibi palazlanan

Itır bırakınca seherin gözlerine

Yaldızlı gülümsemesini önüme katmadım daha

Harmanların büyüsü kalmaz yel esmeyince

Eskiden hoyuğu dikilirdi yalancı birinin

Şeytana keyif gerek ya

Savrulurdu işte harman.

Ne harman kaldı ne yel

Kavruluyor işte dünya

Olanı olmayanı arsızca süpürüyor

Nenemin anlattığı Toraman tipli kahraman

Masal dememek gerek

Demlemek gerek gerçeği

Sabah yeliyle asıp boynuna

Akıl hocalarından imaj,

 Danışmanına varan serüvende

Dinle, top oynuyor yedi cüceler

Pamuk prenses hala uykuda…

Şimdi yoktur ekmeğin kokusu

Yedi mahalle öteden gelirdi eskiden

Yer ocağında pişen sallamanın kokusu

Yapay yeller esiyor şimdi nesi var

Harmanda kalmadı ya

Neyi varsa elinde silip süpürmek için

İpe dizilmeye alışmış kalabalık

Ya da sütlü sahanı gibi

Ya da süyüğe düzülen serçeler gibi

Eşsiz şarkılarını söylüyorlar

Uçacak karga da kalmadı üstelik bu bet sesten

Bütünü bölme

Yarıma kıyma

Yoğurdun kaymağını kırma

Ye doy

Çocuk doğur boy boy…

Kızanın karnından kayışlık

Sırtından sırımlık

Cıllıyanın ebesi

Ortada su şişesi

İç içebilirsen

Geç geçebilirsen

İpek saçlarını alsam elime şöyle,

Koklasam

Düşünmeden bir şeyi

Unutsam derdi öteleyen kötüyü

Güllüğü gülistanı

Yağmacıyı