Albüm'deki Özlem

ALBÜMDEKİ ÖZLEM

(ANNEME)

Çok mu uzak kaldım?

Yüz çizgilerin biraz daha derinde,

Dargın mıyız?

Dizlerin boş,

gözlerin loş resimlerin birinde

Damarlar inatta,

Öpmedi mi ben gibi kimse nasırlı ellerini?

Sulamadı mı?

Hani öptükçe kızaran yanakta güllerini

Özledim anne! özledim ben de

Çağırıp gurbet, aş uğruna gidende.

Özledim,

Avucumu avucunda tutuşu,

yüzüme pamukça dokunuşu

Gel, yatır düşlerinde

Irgala taş beşiklerde

Avut, oyala,

Yalın ayak, toprak eşiklerde  

Özledim anne!

Zaman duvarlarına çarparak gelse de sesim,

aç kulaklarını ağıdıma.

Uzak da olsa kuru nefesim,

tut memeni kurumuş dudağıma

Yine yala yaramı, merhem niyetine

Ov, ovuştur morlarımı

Hala çocuğum bilesin

Görme! saç kırlarımı.

Özledim anne!

Özledim kızmaları

O sen kokan tenini,

oyalı yazmaları

Hani çeker ya, uzaklardan bir türkü bazen

Hani iki dudak arası ıssız ninniler

İşte şimdi,

şimdi içtima etti beni bu resim

Yutkunamadım, kesildi nefesim

Canlandı resim.

Doldum, taşmaktayım inan

Karardı gözüm,

karardı işte mekan

Açma anam açma kandili

Uzat elini, yüreğimin mendili

Sadece, uzat yüzüme

Belki değer böylece özün özüme.

                                                        Cemil YILDIZ

                                                        03.08.2012