Rastlamadım ki

Konuştukça katlandı yaralarım

Susmak güçtü, anlatmak daha güç

Gecelere emanet ederken düşlerimi

Gözyaşlarım yıkadı gün yüzümü

Hiçbir zaman haykıramadım ki

Gülüşler hep nemliydi bu topraklarda

Umutlar örterdi onları da

Sevmeye küsmekti belki en büyük yara

Ne sevgiden, ne vefadan yana

Bir gün olsun kanamadım ki

Gözler vardı sözlerimi ağlatan

Sözler oldu yüreğimi dağlayan

Baharlarımı kışlara bağlayan

İnsanlar tanıdım hep yalan dolan

Hiç gerçek birine rastlamadım ki

Sevenlere ederler zulüm

Sevilmekse tek çözüm

Ya inat vardır, ya gurur, ya ölüm

Mutlu sonla bitmedi ya her düğün

Yaşamayı sevene rastlamadım ki