Mesnevi ( Bayram Öncesi )

Önce lebler zikri sağsın mâbede,

Solma artık, başla nurdan sohbete.

Neylerim hicran bitirsin meşk ile,

Nur segâh derman getirsin şevk ile.

Gönlümün mihrâbı süzsün cenneti,

Rintlerin deryâsı çözsün mihneti.

Sultanımdan şûle gelsin güllere,

Nûru sık sık söylesin bülbüllere.

Hasretin kahrıyla encam yığmayın,

Aşka gelsin meskenim, dert sağmayın.

Eşke kanlar sokmayın, göz solmasın,

Köşke fettan yıkmayın, can yolmasın.

İnlesin bağrında eşsiz maksadın,

Bozma hiç devran, budur son fırsatın.

Secdegâhın toplasın hep tövbeyi,

Kalp gözün görsün bugün nur Kâbe'yi.

Mekke vuslat yığdırıp dursun sana,

Közlerin derman getirsin harmana.

Derdi yaktır şimdi, zikrin çağlasın,

Sen değil, nehrinde şeytân ağlasın.

Nefse zincir vur, değiştir mevsimi,

Canda sık sık titretip dur takvimi.

Günlerin zar sermesin, dön kendine,

Aşkı ör sen, derme bühtan bendine.

Kurmasın yollar tuzaklar şehrine,

Mihre dal sen, kat ziyâlar nehrine.

Çağlatın tekbir, sevinsin neylerim,

Gün bugündür, bir boşalsın çiylerim.

Maksadın bağrında olsun közlerim,

Yangının nûruyla dolsun sözlerim.

Rıhtımım sevdayla çözsün mâtemi,

Nur seherler şevkle süzsün meltemi.

Zikre dalsın kor sahiller durmadan,

Yanmasın günler muhabbet kurmadan.

Neşvelerden neşve seçsin sâlihim,

İçmesin kor, nûru içsin tâlihim.

Zerk edip dursun gönüller bayramı,

Sunmasın mâhirlerim zor hüzzamı.

Susma sen Pervâne, süzdür mısralar,

Çağlayan sevdayla dizdir mısralar.

( fâ i lâ tün/ fâ i lâ tün/ fâ i lün/ )