Varsıl Köyün Merkepleri

"İnsanlık haki kalır

Eşşeklik baki…"

Zaman evveliyatında

Bardaktan boşanır yağmur

Sıpalar son maratonda

Yaraları kimler sara

Gözler büyümüş

Ayaklar nalsız

Halsiz…

İşte!

Günlerden birinde

Bir merkep iş eyleminde

Taşırım cümle dünya

Sıvazlanır sırtım gamla

Köy meydanında soyunmuş

Millet gülmekten yorulmuş

Atı alan Üsküdar'a

İnci pabuçları dikmiş

Mezatta insan pazarı

Satılır bir koruluk

Yerine bir avuç arpa

Satılır altın gerdanlık

Yerine düşer yağdanlık

Bir gün köylünün birinin

On horon yoncası çalınır

Atarlar garip üstüne

Çamur atta izi kalsın

Kurulur kadı makamı

Aynı sazın tellerinden

Bir daha der öteki

Suç işleme ziftin peki

Nefsini körelt yeşile

Dokunmayasın vekile

Sonra bir yağdanlık daha

Vurmuş merkebe damgayı

Sucuk çeşni makamından

İşte dostlar sözün özü

Söz gümüşse sükut dilsiz

Kimi yazar kimi çizer

Dilsiz arı bal mı?dizer

Hakkın olan haktan gelir

Bunu bütün zalim bilir

Susunca veli olursun

Sonra divana durursun

Konuşursan hakkın haktır

Dil yutarsan uçacaktır…