Gazel ( Cana Canlar Süzdürür )

Öyle canlar var ki titrer, câna canlar süzdürür;

Dehri görmez gözlerin, deryanda nurlar yüzdürür.

Kaygılar çekmez seherler, meşki yükler rıhtıma;

Kor çeker mevsimlerin hep, kalbe hikmet sezdirir.

Ufku kasvet bağlamaz, mehtap gönüller titretir;

Öyle gül saklar ki gülşen, bağra Ahmet dizdirir.

Derde düşmez mesnevin, sarsar gazeller şehrini;

İklimin yığmaz hüzünler, bağda bülbül çözdürür.

Mest olur Pervâne, yükler gönle vuslat kuşları;

Öyle diller var ki titrer, kahrı toptan çizdirir.

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )