Varlığımız Tutuşunca

O Ânları,

Damla damla biriktirdik

Bir sandıkta…

Kucak açtık tek cihâna

Zevkle kandık bir nihâna

Sevgi dizdik tüm sühâna

O çağları hep andık da…

Bize varan her nefesi

Kulaktaki tatlı sesi

Canlılığın pür neşesi

Benliğimizle çoğalan

Renklerin nur gizeminde

Yüreklerin özleminde

Ellerimizin izinde

Sevgilimizin dizinde

Kavrularak, ah, yandık da…

Her ân dirhem dirhem sürdük

Gözler görmedi üzüldük

Diken miydik, belki güldük

Biz ağladık! Sanki, güldük

Bilmedik ki; her dem öldük

Rüya mıydı, hakikat mı

Yaşıyorken anmadılar

Arkamızdan ağladılar

El üstünde taşıdılar

Yüreklerden anladık ki

İşte o ân!

Tanıdılar…

Varlığımız tutuşunca

Her bir cân'a gülümsedik!

Sessizlikle mühürlenip, ândan çıktık

Açıldı dostun kapısı

Huzur bulduk, sonsuzlukta…

Şimdi Ey Dost, biz seninle

Yâd etsek mi,

Ranâ İSLÂM DEĞİRMENCİ