Terkib-i Bent

Yetti artık, mersiyem sızdırmasın şehrimde kor;

Yanmasın faslım, zaman süzdürmesin leblerde nâr.

Gençlerin kasrında güller toy kurup dursun bugün;

Handa tâlihler değişsin, çağlasın sözlerde nûr.

Ceddimin bağrında hüsran kalmasın, cenk titretin;

Bağda fettan tütmesin hiç, yapmayın siz devri zâr.

Ölmesin canlar, getirsin nehre tekrar yangını;

Mevsimim süzdürmesin dert, yakmayın dillerde hâr.

Gönle hasret düşmesin, hikmetlerim kaybolmasın;

Rabbimiz mehtâba sık sık dikmesin katranlı sur.

Bentlerim yazdırmasın hicran, dizilsin güllerim;

Bağda tekrar şevkle yansın, çağlasın bülbüllerim.

Yanmasın dertlerle meskenler, süzün deryâları;

İklimin can yıksa, candan dizin Yahyâları.

Bozmasın kâbuslu devranlar yürek mehtâbını;

Örmeyin hiç gönle gafletler, süzün ferdâları.

Toprağım kaygıyla gaflet yığmasın zâr, dehre hiç;

Anneler yaş yığmasın hep, çağlatın sevdâları.

Zühreler yangınla Tâhirler süzüp durdurmasın;

Tütmesin kordan hüzünler, çözdürün hülyâları.

Mâbedim rahmetle gülsün, nûru örsün secdegâh;

Feyz alın siz mâziden, şehrimde diz mahyâları.

Kor fidanlar solmasın hiç, kasrı çağlatsın seher;

Bitsin artık zor fasıllar, şehre yerleşsin güher.

Gözdeler meltemle gülsün, gülmesin hüsranla hep;

Güllerim sevdayla gülsün, gülmesin hicranla hep.

Yaşlarım dinsin, kurutsun kasrı gözler yanmayıp;

Canlarım mehtapla gülsün, gülmesin katranla hep.

Ünsiyetler titresin, bağrımda sözler dizdirin;

Sözlerim maksatla gülsün, gülmesin nobranla hep.

Yerle yeksân etmeyin siz dehri, doğsun güneş;

Gençlerim nurlarla gülsün, gülmesin şeytanla hep.

Aşkı örsün can şafaklar, sağmasın dertler zaman;

Handeler sevgiyle gülsün, gülmesin fettanla hep.

Çizdirin hüsrânı artık, gelmesin baykuşlarım;

İnleyen kasrımda sık sık tütmesin zor yaşlarım.

Aşkı döksün martılar, deryam süzülsün bağrıma;

Handa bitsin kaygılar, mestan çizilsin bağrıma.

Güfteler yazdırmasın hüznüm, bozulsun mersiye;

Neşve yığsın gözlerim, meltem dizilsin bağrıma.

Ürperen günlerle fettanlar kapım çaldırmasın;

Nûru süzdür şevkle hep, vuslat yazılsın bağrıma.

Çağlasın tekrar hevesler, handa dehşet tütmesin;

Neylerin şavkıyla hep fırsat kazılsın bağrıma.

Canda canlar bulmadan hiç, son demim ten yakmasın;

Mâzimin mehtâbı yansın bir sezilsin bağrıma.

Ey güneş doğdurma kasvet, şavkı ördür bayrağa;

Anneler yığdırmasın zâr, nûru zerk et toprağa.

Elde pişmanlık serip, leblerde kasvet derleme;

Kaygısızlıklar yakıp, bağrında mürvet derleme.

Alçağın mehtâbı sık sık tütmesin nur şehrine;

Çağlıyorken anneler hep, gönle izzet derleme.

Gelmesin düşman, hüzünler yıkmasın, gülsün vatan;

Ölmesin hiç gülnihaller, câna gaflet derleme.

Kalmasın nehrimde katran, hâna derman yığdırın;

Bekliyorken nûru umman, köşke illet derleme.

Söylesin Pervâne maksat, susmasın, yansın bugün;

Mersiyen hiç tütmesin, kalbinde şirret derleme.

Fâtih'in kabrinde tekrar çağlasın hikmetlerin;

Bursa'nın bağrında tekrar çağlasın rahmetlerin!

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )