Gazel Hiç

Doğru sözler söyle candan, iftirâlar yığma hiç;

Közle sen kalp, serme hüsran, intikamlar sağma hiç.

Çağrı ör sen leyle, yıldızlarla süzdür güfteni;

İblis'in mehtâbı solsun, nûru sık sık boğma hiç.

Zühreler dizdirmesin mâtem, değiştir rengini;

Tâhirinden neşve gelsin, dehre gülsüz yağma hiç.

Handeler süzdürmesin nursuz seherler bağrına;

Bahçelerden nağme al sen, meşke neysiz sığma hiç.

Ey yanan Pervâne, bitsin hüznümün kor bestesi;

Her sabah yak huzmeler, şehrinde aşksız doğma hiç.

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )