Gelecekten Önce

seninle hiç konuşmadan

avlusunda gözyaşı döken

çiçeklerin sessizce gidişini izlesek

(h)iç (h)içe geçerken sustuklarımız

yokluğa tutulsa kaburgalarımız

terleten bir koku, asılı kalmış kavganın göğünde

insanlardan kaçan kuşların, son türküleri koyulaştırırken geceyi

herşeyi öldüren şu dünyanın acıtan hikayelerini düşünmesek

hiç kimsenin bilmediği bir sırrı anlatsa gözlerimiz

içimizin derinliklerinden topladığımız hüzünler son kez inlese

belki hazırdır bulutlara saklanan rüyalar yaşanmaya

akrep çağının karanlığını önleyen bir dirençle

bembeyaz sarılsak

bir tarih hatasıdır belki tüm savaşlar

özgürlük  şiirlerini dudaklarımızla alevlendirsek

belki gelecek huyunu değiştirir

devrim olmuş

hürlük şimdiymiş gibi

neyi bekliyorsak en çok öyle öpüşsek

duyuyor musun  kuşların ve çiçeklerin alkış seslerini...