Azat

 

gelsin de çeksin sürmesini çileye gece

büyüsün kin yerine hasretin

 

’eskiden’ diye başlıyorsam söze

yüzünü esmerleyen halime döndür derim

 

vakitsiz açıldıysa kozam gül gül üstüne

sızla güz yanım ben nicedir böyleyim

 

 

 Azat

gülüşün bana yasak

 

uzak bir yerde

matemsiz ölüyor yüreğim

yokluğunun geçit töreninden kalma günü

yaşayıp bitirmemişken daha sefalet

uzadıkça uzadı gölgesi gecemin

 

ağlamaya yetiyor sadece gücüm

bak

 

omuzları yere düşen

sürgün  bütün gelme ihtimalin

yağmurun ninnisine akıt saçlarını siyah

yarım kalmış sigaramda keder tenin

üşüdüğünden beri yanıyor ellerim         

hangi cümleye sussam betimsiz

kaç harfi koysam yan yana

adını yaralı ceylanın yüzüne serperim

kaç ömre bedeldir

aşkın "kaç" noktasını anlamak

 

 

 Azat

dönüşüm sana tutsak

 

yasa büründü bayramlar

kalmadı ki yanıma her gidenim

menekşelerin vurgun dedi pencereme dün

şu yokuşlar öldürüyor insanı  kesildi nefesim

ay susarken zehir içer gözünde bebeğim

 

ben başımayım kendime

kendine iyi bak

 

  

döndü dolaştı  yoruldu

dağ senin bağ benim

kaya kovuğunda türemedi aşk sebebim ah

uğrunda ölüp dirildiğim kıyamettir özlemin

şahinlerin pençesinde parçalandı mabedim

göğe serilmiş bulutum belik belik sessiz

bağlayın başımı düşsün, al yazma ten

yeni yakılmış türküyüm ben sana dillenirim